Margot Brekelmans
Hoofdstraat 37
9801 BT Zuidhorn
T: + 31 (0)594 507 478
E: info@margot-brekelmans.nl

 
 
 

Nieuws uit het Dagblad van het Noorden

Dromen zijn geen bedrog, weet kunstenares Margot Brekelmans uit Zuidhorn. Zondag kwam er weer een droom van haar uit. Toen zag net kunstboek met daarin haar werk van de afgelopen twintig jaar het licht.

Van Signal tot Zuidhorn 2007 staat op de omslag van het zondag gepresenteerde kunstboek van Margot Brekelmans (56) Brekelmans ervoer zondag als een cadeau.
“Het was een ontzettend bijzondere dag. Ik heb me al een paar keer deze week voorgenomen weer normaal te gaan doen, maar dat is nog niet gelukt. Ik loop nog steeds met mijn hoofd in de wolken.”
Brekelmans tekent al haar hele leven. Lange tijd deed ze dat naast haar baan in een laboratorium. Maar dat was voor deze kunstenares in hart en nieren geen doen meer. Dat drong pas goed tot haar door toen ze twintig jaar geleden op een cursus haar eerste schilderij maakte, nota bene een tube Signal tandpasta. Ze besloot een punt te zetten achter haar exacte werk en te gaan doen wat bij haar past. ”Ik ben nu twintig jaar fulltime met kunst bezig”.
Haar eerste werken maakte ze tussen de strijkplank en het logeerbed. “Toen ik beschikking kreeg over mijn eigen atelier voelde ik me de koning te rijk. De ruimte was klein en steenkoud, maar dat deerde me niet. Sinds dertien jaar wonen we nu in Zuidhorn. En het gaat ons goed. We hebben een goedlopend Erfgoed Logies en van dat geld heb ik een groot en licht atelier met een zalige kachel kunnen bekostigen. Verder financier ik met de omzet van het Erfgoed Logies het maken en verzenden van kerstkaarten met mijn eigen werk, die ik al jaren aan al mijn contacten stuur.
Brekelmans wil wat zeggen met haar kunstuitingen. Daarom droomde ze ook van een kunstboek.”Ik zie de tekst als een aanvulling. Als een poëtisch glimlachje. Het boek is mede daarom in de ik-vorm geschreven”.
Op het ogenblik schildert ze vooral grote kleurige landschappen. ”Ik loop elke dag met mijn kleine tuthondje Napoleon Junior en dan zie ik die prachtige luchten. ”Die kleuren, die ze kiest bepalen het landschap. “Het is heel idioot. Maar ik heb net een paar voorjaarslandschappen af. Ik pakte een pot paars en lichtgroene verf en toen ik klaar was, zag ik dat het onmogelijk voor een herfstlandschap kon door gaan. Ik ben beneden maar een kop thee gaan drinken om na te denken hoe dat nu kon."

Annemarie Hommes (vrijdag 2 november 2007)